De typische bird-houses waarvan we er nog honderden zullen zien
Dit restaurant zegt 25 uur per dag open te zijn.
Keurig op tijd vertrekken we voor een hele lange reisdag. De verwachting is zo'n negen uur rijden. Halverwege de ochtend stoppen we bij een stalletje voor een kopje koffie, niet te drinken en rond het middaguur stoppen we bij een lokaal restaurantje voor de lunch. Je mag de lokatie alleen op blote voeten betreden. Wel even wennen voor ons. Op veel, heel veel plekken is het normaal om op blote voeten te vertoeven. Als we onderweg stoppen bij een tankstation voor brandstof en we gebruik willen maken van het toilet, is ook dat op blote voeten. De toiletten zijn trouwens overal sta-toiletten en doorspoelen gaat met een pannetje!
Als we onderweg bij een winkeltje even stoppen voor wat snacks en drinken, zijn wij de bezienswaardigheid. Het personeel in de winkel wil graag met ons op de foto waarbij zelfs de mensen uit het magazijn worden geroepen. Met een dozijn mensen staan we op de foto. En het blijft niet bij deze keer. Er zal nog vaak, heel vaak om een foto van ons en met ons gevraagd worden.
Dan krijgen we bericht dat er een ongeluk is gebeurd op de brug over de rivier en de volledige brug is afgesloten voor alle verkeer. We zullen een urenlange omweg moeten maken waarvan we langere tijd door een palmolieplantage rijden. Terwijl het is begonnen te regenen ook nog eens hele slechte zandwegen. Twee uur lang off-road rijden.
Halverwege de middag hebben we gelegenheid een lokale telefoonchip te kopen die volgens de informatie al geactiveerd is. Helaas geeft mijn mobieltje aan dat deze chip niet geoorloofd is. Jammer.
Vermoeiend rijden op deze manier.
In een restaurantje in Palangkaraya nemen we afscheid van Krysna en de chauffeur die de hele weg weer terug zullen moeten rijden, ook weer via de omweg. Wij maken hier ook kennis met onze nieuwe gids en nieuwe chauffeur voor de komende dagen, Ami en Marpoet. Met hen rijden we naar de Bukit Raya Guesthouse waar we pas om 21:30 uur in het donker aankomen. We hebben er een rit van 500 kilometer opzitten waar we tussen de veertien en vijftien uur over gedaan hebben.
Van de reisorganisator in Kalimantan, Gigant Tours hebben we een upgrade cadeau gekregen. in plaats van een gewone kamer krijgen we de boomhut. Een leuke geste. Binnen in de hut ziet het er in ieder geval geweldig uit, maar in verband met de duisternis zien we morgen wel meer. Jammer dat het maar voor een nachtje is. We maken even een bakje koffie, nemen allebei snel een douche en liggen om 23:00 uur doodmoe op bed.
Onze slaapplaats voor vannacht.
