Het restaurant van het Mercure hotel.
We nemen zowat een uur de tijd voor het ontbijt waarna we naar de kamer lopen en heerlijk wat relaxtijd voor onszelf nemen. Ramatours heeft ons een lijstje gestuurd met leuke plekken die we kunnen bezoeken maar wij kiezen voor lekker niks doen. Alhoewel we toch even een blokje om lopen en onderweg in een kleine shop wat flesjes water kopen. De enige bezienswaardigheid die we zien is de Jembalan Kota Intan ophaalbrug over de Grote Rivier, wat eigenlijk een kanaal is, tegenover ons hotel. De van oorsprong door nederlanders in de koloniale tijd gebouwde brug heeft een geschiedenis die interessanter is als de brug zelf.
De entree van het grote en luxe Mercure hotel.
De Jembalan Kota Intan ophaalbrug.
Een niet zo mooi uitzicht op Jakarta vanuit ons hotel.
Voordat we terug gaan naar de kamer nemen we nog wel even een kijkje bij het zwembad en de fitnessruimte van het hotel. Wat een luxe in onze ogen. Terug op de kamer maken we een laatste backup van onze foto's, laden we onze mobieltjes en tablets op en pakken ondertussen de tassen en koffers weer in voor de terugvlucht.
Rond drie uur lopen we naar de bar van het hotel, waar je ook wat te eten kunt krijgen en bestellen beiden een burger met friet. Onze redenering is dat we nog redelijk vol zitten van het ontbijt, een diner vanavond door vertrek niks van zal komen en we halverwege de middag dan maar een hapje nemen.
Voor de laatste keer lopen we naar de kamer, deze keer met een Bintang biertje, nemen beiden een uitgebreide douche, maken de koffers klaar en tellen het Indonesische geld wat we nog hebben.
We zullen om 18:00 uur opgehaald worden voor de rit naar de luchthaven van Jakarta, maar een kwartiertje eerder worden we gebeld door de receptie dat ons vervoer klaar staat.
Na iets meer dan een half uur zijn we rond 18:30 op het vliegveld, zorgen dat we ingechecked zijn en de koffers kwijt en lopen naar de security. Overal staan bakken waar je jouw drinkflesjes in weg kunt gooien, maar er wordt niets gezegd dat we beiden twee flesjes in onze rugtas hebben. En we zijn niet de enigen.
En dan begint het lange wachten waar we wel een heerlijk plekje voor kunnen vinden en we beschikking hebben over wifi voor het laatste nieuws en contact met thuis.
Wachten op je vlucht is op deze manier niet erg.
Onze vlucht is gepland om 22:00 uur, maar al gauw staat op de borden vermeld dat het 22:15 is geworden en uiteindelijk vertrekken we pas om 22:45 uur voor de lange, lange vlucht.
Zowat de gehele vlucht zal in het donker zijn en het duurt niet lang of, na wat te eten en te drinken te hebben gehad, wordt de verlichting gedempt en zie je overal slapende mensen. Wij hebben geluk. Wij zitten op een rijtje van drie stoelen naast elkaar en onze buurman verhuist na een half uurtje naar een lege stoel naast een vriend van hem elders in het vliegtuig. Dus we hebben de hele rij voor onszelf. We kunnen dus een wat comfortabelere zit aannemen en de benen zowat helemaal strekken. Zo houden we het wel vol.
