Het vliegtuig voor de vlucht naar Berau.
Buiten de luchthaven staat onze gids, Rickey al te wachten en worden we door een chauffeur in een auto naar de haven van Tanjung Batu gebracht. Toch weer een rit van ruim twee en een half uur. We vragen wel om onderweg even te stoppen bij een klein winkeltje om wat te drinken en wat koekjes te kopen. We weten dat we voldoende moeten drinken, maar hebben zin in iets anders dan water.
Nog voor het middaguur staan we in het haventje waar we in een speedboot stappen op weg naar Maratua. De eerste helft van de anderhalf uur durende tocht is het nog rustig, maar de tweede helft staat er veel meer golfslag en de boot 'bonkt' over het water. We waren gewaarschuwd, maar onze zitvlakken hebben het zwaar te verduren en onze koffers, die op de bodem van de boot staan schuiven heen en weer. Best wel komisch is dat gedurende de tocht de stappenteller op mijn horloge zegt dat ik het doel voor vandaag gehaald heb.
Halverwege stoppen we even bij een klein eilandje waar Rickey een pakketje wil afleveren. Gaat in één moeite door. Hierdoor blijkt wel wat een kleine gemeenschap het is. We komen er later meerdere keren achter dat vrijwel iedereen elkaar kent.
Onze vrij jonge goedlachse schipper.
Nu is het water nog rustig.
Iets na 13:00 uur komen we aan op Maratua bij het Pratasaba resort. Nog voor we met de boot aanleggen vinden we het al een paradijsje. Het gebouw met de kamer waar we verblijven staat op de wal, maar het restaurant, de receptie en de duik- en snorkelshop staan aan het eind van een lange steiger in het water. Dat het een luxe resort is blijkt wel dat we welkom geheten worden met een koud doekje en een koud drankje.
Nog voor we naar onze kamer gaan krijgen we eerst een lunch, en we moeten eerlijk zeggen: "zowel de lunch als de kamer zijn beiden super".
De kamers in het Pratasaba Resort.
Heerlijke bedden.
Uitzicht vanuit de kamer op de bootjes van het resort bij hoog water.
We hebben een paar uurtjes om heerlijk bij te komen en dat doen we dan ook. We luieren even lekker op onze kamer, trekken beiden iets luchtigers aan en maken gebruik van de wifi om het thuisfront op de hoogte te brengen. We nemen de tijd tot 16:30 uur, als we hebben afgesproken met Rickey om te gaan snorkelen bij het restaurant. Beter gezegd, het moment dat hij ons zal leren snorkelen.
Het restaurant staat op palen boven het water en via een trap kun je zo het water in, en bevind je je meteen boven het koraal. Na enig paswerk van maskers en flippers, door Rickey meegenomen en wat adem instructies gaan we het water in. Het snorkelen gaat redelijk maar wat we te zien krijgen maakt alle gestuntel het waard. Recht voor het restaurant is misschien het koraal iets minder, maar het aantal bont gekleurde vissen en visjes is geweldig.
Hoe dichtbij wil je ze hebben.
Prachtig voor ee eerste keer in het water.
Na nog geen uurtje geven we aan dat het voor ons genoeg geweest is en gaan we terug naar de kamer. In het water hebben we met een Gopro wat opnamen gemaakt en we zijn razend nieuwsgierig wat dit geworden is. Eerst een douche om het zout van ons af te spoelen, het resultaat van de foto's en filmpjes zien we later wel.
We hebben afgesproken om 19:30 voor het diner en het is geweldig. Helemaal als je het vergelijkt met veel dagen daarvoor. Er wordt ook rekening gehouden met onze wensen en . . . . . zelfs een biertje of ander alcoholisch drankje bij het eten is mogelijk.
Als toetje volstaat een door een barista gemaakt heerlijk kopje koffie, wanneer we niet veel later terug naar de kamer lopen en na weer een lange, drukke en heel warme dag nog voor half tien op bed liggen.
De weg naar het diner gaat over de steiger.
