Reisverslag Kalimantan 2025

Dag 9, Loksado met trekking.

Vanochtend hoeft de wekker niet zo heel vroeg gezet te worden. Plan is om rond 09:00 uur te vertrekken voor de 'wandeling', dus tijd genoeg om ons klaar te maken. Foto's maken van de plek waar we zitten kan vanmiddag wel.
Ik had gevraagd om een 'westers' ontbijtje, dus geen rijst of nasi. Ans hoeft niets te eten en dus voor mij alleen ligt er klaar: sneetjes witbrood met verwijderde korst, omeletten, jam, chocoladepasta, verschillend fruit en . . . . . patat met een aantal worstjes. Begrijpelijk dat ik niet alles heb genomen. Het resort heeft zelf geen restaurant, dus Ami heeft alles voor het ontbijt elders moeten kopen en hier op moeten warmen.

Ans is nog steeds niet in orde en gaat niet mee met de trekking. Om 09:00 uur vertrekken we met vier man. Ami, Abdull, ikzelf en een lokale gids voor een zware maar leuke trekking door het beschermde bos bij Loksado. Voordat we de jungle intrekken lopen we door een Dayak dorpje vlakbij de lodge waar we even een kijkje gaan nemen. In onze ogen is het armoede, maar de mensen zijn gelukkig en er staan wel scooters voor de schamele huisjes. Vuil is alom aanwezig en de varkens en kippen lopen overal rond.

We lopen door het Dayak dorpje.

De varkentjes lopen overal tussen het vuil rond.

Vanaf dit dorpje lopen we de jungle in met eerst een stukje bos met rubberbomen en veel bamboe. Goed zichtbaar is dat de bewoners van het dorpje hier gebruik van maken en hier deels middelen van bestaan vinden.
Gaat de trekking eerst nog over paadjes waar de plaatselijke bevolking ook gebruik van maakt, uiteindelijk gaat het over in jungle waar onze gids, de plaatselijke ranger, met een machette een pad voor ons moet maken. We beklimmen steile hellingen die we natuurlijk ook weer af moeten dalen, lopen over gammele bruggetjes van bamboe of planken en overal is het glad van de modder. Voor één helling rolt de ranger een lang lint met knopen uit waarlangs we af kunnen dalen.
Ik ben blij dat ik geen camera heb meegenomen. Die had ik geen enkel moment uit mijn rugzak kunnen halen. Met mijn mobieltje kan ik af en toe een opname maken. Onze begeleider wijst ons op veel prachtige dingen in de natuur zoals bloeiende planten, verschillende bomen, insecten en dergelijke. Van enkelen kan ik een fotootje maken.

Onze ranger ziet alles om zich heen.

Overleg hoe we het beste kunnen lopen.

Een avontuurlijk bruggetje om bij de waterval te komen.

Bij een kleine waterval nemen we een pauze waar we wat kunnen drinken en de nodige foto's en filmpjes gemaakt kunnen worden. Ik maak foto's van de waterval maar Amin en Abdull zijn echte aziaten en maken veel selfies of foto's van elkaar. Eenmaal weer op pad komen we langs een tweede waterval waar enkele lokale toeristen de tijd doorbrengen. Het blijkt ook een populaire plek te zijn om te gaan zwemmen. Ik kijk er inmiddels niet meer van op dat deze mensen foto's van mij, die lange blanke man maken. We zitten hier vlak bij ons resort en tien minuten later zijn we terug. Totaal hebben we in vier uur tijd slechts zes kilometer afgelegd. En toch kapot moe.

De waterval welke in elke reisbrochure staat.

De bij lokale toeristen populaire waterval.

Na de lunch, volgens mij de patat met worstjes die overgebleven waren, hebben we tijd om even te relaxen en foto's te maken van het resort. We hebben één van de vijf luxere kamers gekregen waarbij je je afvraagt hoe simpel de standaard kamers dan wel niet moetenzijn. Lachen!
Ook hebben we volop tijd om de koffers en tassen voor morgen te pakken en kan ik de schoenen die ik met de trekking aan heb gehad in de rivier schoonmaken. Het is lekker weer en daar genieten we ook wel van.
Aan het begin van de avond gaan we naar een lokaal restaurantje. Niet de beste! en terug in het resort nemen we een douche, ruimen we de laatste spullen op nadat we van alles hebben opgeladen en liggen we op tijd in bed.

De ingang van het Mountain Meratus Resort.

Wij kregen een van de luxere kamers.

Hoewel het resort geen restaurant heeft, is dit de plek om te eten.